Gra drużynowa z ambicjami sportowymi wymyślona przez Ken’a Burke. Toczy się w szybkim tempie, wymaga drużynowej kooperacji, taktyki, dużych umiejętności żonglerskich oraz dużej ilości biegania. Gra jest wciąż dopracowywana ale obowiązuje kilka podstawowych zasad:
- Z założenia gra toczy się na boisku do futbolu amerykańskiego. Takie boisko ma około 90 m długości i podzielone jest liniami poprzecznymi na dziewięć, około dziesięciometrowych stref. Możliwe jest także granie na mniejszym lub innym boisku. W takim wypadku wszelkie zasady związane z liniami poprzecznymi są pomijane. Każda drużyna składa się z co najmniej siedmiu zawodników. Punkty zdobywa się poprzez dostarczenie piłki za linię końcową boiska po stronie przeciwnika i wykonanie tam co najmniej czterech podrzutów żonglerskich.
- Zawody sędziuje jeden sędzia główny oraz dwóch liniowych. Na grę składają się dwie połowy po 15 minut oraz 5 minutowa przerwa. Po przerwie następuje zmiana stron. Przed rozpoczęciem meczu sędziowski rzut monetą decyduje o tym, która z drużyn rozpoczyna. Każdej z drużyn przysługuje trzykrotny jednominutowy „czas”. Jeżeli po 30 minutach gry rezultat jest remisowy następuje 5 minutowa dogrywka.
- Każdy zawodnik trzyma po dwie piłki typu stage ball, po jednej piłce na rękę. Piłki te zwane są „martwymi”, ponieważ za ich pomocą nie można zdobywać punktów, a gracze nie wymieniają ich między sobą. Piłki obu drużyn różnią się od siebie kolorami np. białe i żółte.
- Piłka „punktowana” jest piłką tego samego typu co piłki „martwe”, aczkolwiek w innym, dobrze widocznym kolorze np. pomarańczowym. Musi ona być cały czas w ruchu tzn. że trzeba nią albo żonglować albo ją podać. Nie wolno trzymać jej w dłoni dłużej niż wymaga tego technika żonglerska. Podania muszą być płynne tzn. że wyrzut musi być ostatnim ruchem kaskady, a jej przyjęcie pierwszym ruchem kaskady. Żadnemu z graczy nie wolno trzymać jednocześnie dwóch piłek w jednej ręce. Dozwolona jest żonglerka dwoma piłkami jedną ręką, pod warunkiem że jedną z nich jest piłką „punktowaną”. Dozwolone są także tego typu płynne jednoręczne podania i przyjęcia.
- Grę rozpoczyna się i wznawia w momencie gdy wszyscy zawodnicy obu drużyn skupieni są za linią oznaczającą 20m po swojej stronie boiska. Następuje wyrzut piłki przez zawodnika drużyny która nie jest w posiadaniu piłki w stronę drużyny przeciwnej. W wypadku gdy piłka nie trafi w 20 metrowy pas boiska zajęty przez przeciwną drużynę, wyrzut zostaje powtórzony.
- Gracz będący w posiadaniu piłki „punktowanej” nie może przekraczać linii poprzecznych boiska (za wyjątkiem linii krańcowej za którą jest strefa punktowana), a jedynym sposobem na przekroczenie przez piłkę tych linii jest jej podanie. W przypadku przekroczenia przez gracza będącego w posiadaniu piłki „punktowanej” jednej z tych linii, jego drużyna traci inicjatywę. Gracz nie będący w posiadaniu piłki „punktowanej” może poruszać się swobodnie po całym boisku. Jeżeli piłka „punktowana” przekroczy linię boczną boiska, grę z tego punktu wznawia drużyna, która nie była w jej posiadaniu.
- Żonglerka polowa jest grą bezkontaktową, zabronione są bloki. Sposobem na przejęcie piłki w grze jest „kradzież” lub przecięcie podania pod warunkiem, że nie zaistniał zamierzony kontakt fizyczny z przeciwnikiem lub należącą do niego „martwą” piłką. W wypadku takiego kontaktu jest faul i piłka „punktowana” pozostaje w rękach drużyny zawodnika sfaulowanego. Gra wznowiona jest z miejsca faulu po uprzednim opuszczeniu danej strefy przez zawodników drużyny przeciwnej. Dopuszczalny jest nieumyślny lub przypadkowy kontakt fizyczny z przeciwnikiem.
- W wypadku gdy któryś z zawodników upuści jakąkolwiek piłkę, jego drużyna traci inicjatywę, a drużyna przeciwnika wznawia grę w dowolnym miejscu 10 metrowej strefy w której piłka upadła. Jeżeli w tym samym momencie upadło więcej niż jedna piłka u obu drużyn, grę wznawia ta drużyna po stronie której upadło mniej piłek. Jeżeli liczba ta jest identyczna, piłka pozostaje przy drużynie która ostatnia była w jej posiadaniu.
- Karą za zbyt dużą ilość fauli i zbyt agresywną grę jest opuszczenie boiska na czas określony przez sędziego. Ilość fauli koniecznych aby zdjąć zawodnika z boiska także jest arbitralna.
Autor: Paweł Grabowski