Nazwa pochodzi od greckiego słowa gelos – śmiech i ma dwa znaczenia. Jest to nauka, zajmująca się badaniem wpływu śmiechu na zdrowie. Drugie znaczenie oznacza terapię śmiechem.
Stosuje się różne formy terapii śmiechem. Jedna z nich polega na tym,
iż prowadzący terapię przebierają się za klaunów i chodzą do szpitali rozśmieszać dzieci, a w niektórych krajach także i dorosłych. W Polsce działa fundacja „Doktor Clown, w której pracują psycholodzy, pedagodzy, lekarze, aktorzy i wolontariusze, którzy prowadzą terapię śmiechem w dziecięcych szpitalach.
Następną formą terapii są grupowe sesje terapii śmiechem wywodzące się
z Indii, przeznaczone dla osób w każdym wieku. Terapią śmiechem jest również oglądanie filmów, seriali i programów komediowych. Główna jej zaletą jest to,
iż może ją sobie zrobić każdy sam w domu. Kolejną popularną formą terapii (szczególnie wśród dzieci) są łaskotki.
Do terapii śmiechem można również zaliczyć kursy rozwijające poczucie humoru, prowadzone m.in. w niektórych centrach onkologii w Stanach Zjednoczonych, w Polsce na razie jeszcze nie. Na szczęście poczucie humoru każdy człowiek może sam rozwijać.
Podsumowując, terapią śmiechem może być wszystko, co nas pobudza
do śmiechu.
Niestety nie da się określić, ile minut dziennie należy się śmiać, żeby pojawiły się korzyści dla organizmu. Niektórzy eksperci mówią o kilku minutach, inni o 10 a jeszcze inni o 20 minutach dziennie. Wszystko jest indywidualne, bo też każdy śmieje się inaczej. Niektórzy śmiejąc się, niemalże tarzają się ze śmiechu
po ziemi, inni śmieją się bardziej w duchu.
Wielką zaletą terapii śmiechem jest to, iż jest to holistyczna metoda lecznicza, która wpływa zarówno na ciało jak i umysł.
Terapia śmiechem ma bardzo długą tradycję. Już w starożytności stosowano terapię śmiechem w chorobach płuc i dla ogólnej poprawy samopoczucia. W średniowieczu zalecano śmiech w stanach pooperacyjnych, gdyż rany zabliźniają się wtedy szybciej. W kolejnych stuleciach zaobserwowano jego dobroczynny wpływ na trawienie, dlatego w trakcie uczt zabawiali biesiadników błazny i kuglarze.
Leczenie śmiechem stosują również niektóre plemiona afrykańskie
i północnoamerykańskie.
W malijskim plemieniu Dogoni organizowane są seanse zbiorowego śmiechu. Ma to na celu wzmacnianie sił witalnych.
Terapię śmiechem stosują także Indianie z Amazonii i Nawahowie z Ameryki Północnej. Uważają, że jest wspaniałym i skutecznym środkiem na wypędzanie złych duchów z organizmu
Natomiast wśród niektórych ludów środkowoamerykańskich powszechne jest przekonanie, że śmiech psychicznie organizm.
Jest to fragment pracy pt. „Motywy pracy z dziećmi z wykorzystaniem gelotologii w grupie terapeutów z fundacji Dr Clown”.
Katedra Psychospołecznych Podstaw Rehabilitacji – Warszawa 2008
Autor opracowania: Joanna Wacławska.