Historia „diabelskich kijków” (z ang. devil sticks) jest zawiła, a wielu ludzi wciąż sprzecza się o to skąd naprawdę pochodzą. Najstarsze devil sticks znaleziono w jednym z egipskich grobowców gdzie przeleżały ponad 4000 lat. Jednak najprawdopodobniej, tak samo jak i diabolo, pochodzi z Chin. Devil stick zwany był wówczas Hua Kun, co można tłumaczyć jako kwietny kij (z ang. flower stick), ponieważ przy wykonywaniu pewnych sztuczek otwierał się niczym kwiat. Wyglądem jednak nie przypominał obecnego flower stick. Był to niezbyt gruby kij z przywiązanymi kamykami do jego końców. Hand sticks, również zrobione z drewna, były niewiele krótsze od samego devil stick.
W XIX wieku do Chin przybyli francuscy misjonarze. Podczas misji na terenie cesarstwa, na próżno usiłując nawracać tamtejszą ludność, spotkali się oni z zabawkami, których odpowiedników trudno było by znaleźć w Europie. Jedną z nich były devil sticks, a drugą diabolo i były to zabawki głównie dla dzieci. Obie rzeczy były dla nich wówczas dosyć absurdalne, aczkolwiek postanowili oni je zabrać i podzielić się swoim odkryciem w Europie.
Jednak historia „diabelskich kijków” nie ogranicza się do samych Chin i Europy. Tak naprawdę devil sticks, choć nieco różniące się od siebie, znaleziono na wszystkich kontynentach zamieszkałych przez ludzi. Różniły się one długością, proporcją devil sticks do hand sticks oraz rodzajem materiału przywiązanego do końców. Różnice te wynikały najprawdopodobniej z różnorodnego zastosowania diabelskich kijków. Co do devil sticks znalezionych w Egipcie istniały różne hipotezy dotyczące ich przeznaczenia, od rodzaju broni po przyrząd do mielenia pokarmu. Wszystko to do czasu, aż znaleziono w tym samym grobowcu malowidło przedstawiające kobiety zabawiające nim gości.
W innej części Afryki odkryto 40 calowe devil sticks, których używano wyłącznie do podrzucania na bardzo duże wysokości. Taki mocno rozkręcony i podrzucony na kilkanaście – kilkadziesiąt metrów do góry devil stick, mógł strącić z bardzo wysokich drzew owoce, orzechy i liście do których nie było dostępu z ziemi. Hand sticks używano do wyhamowywania zdobyczy, aby uniknąć zniszczenia w kontakcie z ziemią.
Devil sticks znaleziono również u Indian Cherokee oraz u Azteków, choć ich znaczenie praktyczne nie jest zbyt jasne. W niektórych kulturach wierzono, że devil sticks mają swoją magiczną moc i symbolikę. Jeden z końców reprezentował księżyc, drugi słońce, natomiast osoba posługująca się nimi miała być Ziemią lub też Centrum Wszechświata. Można więc założyć, że posługiwali się nimi tam wyłącznie szamani.
Biorąc pod uwagę te znaleziska można przypuszczać, że devil sticks znane były jeszcze praludziom zamieszkującym jeden wielki kontynent, Pangeę.
Jest to fragment pracy pt. „ Żonglerka jako forma aktywności rekreacyjnej ”.
Katedra Pedagogiki Czasu Wolnego i Rekreacji – Poznań 2007
Autor opracowania: Paweł Grabowski.